İşte geldi, yüreğimin orta yerine bir ağırlık çöktü. Kaburgalarım kırılıyor sanki, karnımda dehşet bir sancı, gözlerimi bomboş, duvara dikili, öylece duruyorum. Susuyorum, bunu öyle güzel yapıyorum ki. Ağlıyordum az önce, sildim şimdi gözlerimi. “Sakinleşsene” diyorum “Bitirsene artık” diyorum “Bi’ saçmalama” diyorum… Sonra o şarkıyı açıp, bu bizim şarkımız olacaktı ühühüğ diye bi’ daha başlıyorum. Aklım fikrim, neredesiniz ?
Bir gün içerisinde o kadar Cemal Süreya şiiri fazla geldi galiba, resmen kafa yapıyormuş fazlası. Kafa gitti ben de, yürek de…
Anonymous
Kasım ayında perçem kestirmeye gittiğimde o çok sevgili kuaförcüğüm “Yılbaşından sonra gel saçlarının uçlarından da keselim.” demişti, tabii ki de gitmedim. Olum gider miyim he ? Uçlarından almak adı altında bi’ karış saç kesiyorlar. Yemezler cicim. Saçlarımı kıçıma kadar uzatmayı planlıyordum ki, ani bi’ kararla kısacık kestirmeye karar verdim. Böyle omuzlarım hizasında havalı bi’ model kestirsem. Olmaz mı ? Anneme söyledim, yüreğine iniyordu… İki sene önce kuaför saçlarımı kısacık kesti diye -kıçıma kadar gelen saç hobaa bi baktım bi karış kısalmış hatta biraz daha fazla da olabilir- ühühühü ağladığımda “Hahah dalga mı geçiyosun saçların çok uzun hem zaten öğrenci saçı kısa olur.” diyen babam bile “Kısa saç nasıl olur bana kestireyim mi ?” dediğimde “Kestirme.” dedi… Kelimeler kifayetsiz. Ama kestireceğim ya, taktım kafaya. He ama ben kendimi biliyorum, sonra “böğüğüüüğü uzun saçlarımı özlediim” diye ağlarım diye, saçlarımı çıt çıt olacak kadar uzatacağım ki sonra kısa saç krizi geçirirsem sorun olmaz. Allaam çok zekiyim. Şunu biraz da derslerimde kullansam…
AnonymousGüldüm ya. Allam. Tamam buraya zamanında o çok kıymetli platonik aşkımla ilgili şeyler yazdım, aşk acılıydı çoğu da. 5-6 ay önce arkadaşlarımdan biri gelipte şuanki sevgilimle çıkacağımı söylese çok pardon ama kıçımla gülerdim, saçmala olm lan derdim. Daha neler neler derdim. Hatta dedim de. Amma velakin -allam bu kelimeyi ilk defa kullanıyorum !- büyük konuşmamak gerekmiş. Yani sevgilim var diyorum, beni sevene gittim diyorum. Diyorum da diyorum.
AnonymousBenim başım bağlı anonimcim.
Şimdi efenim uyku felci diye bi’ olay varmış. Uzun süredir belli aralıklarla yaşıyordum, adını daha geçenlerde öğrendim.
Bak şimdi, kafamı yastığa koyuyorum, acayip gürültülü başlayan bir rüya, bilincim açık, rüya gördüğümün farkındayım. İlk başlarda öyle egzantrik, korkunç şeyler görmüyorum ama sonra o rüya sapıtıyor tamam mı, uyanmazsam kötü şeyler olacağını düşünüp, uyanmak için kasıyorum, en sonunda uyanıyorum. Sonra ahanda böyle kaskatı kalakalıyorum. Korkunç olaylar tam da buradan sonra başlıyor. Acayip sesler duyuyorum. Mesela bi’ keresinde dehşet çığlıklar duydum. Adeta bi’ odaya birsürü veledi tıkmışsınız da onlar çığlık çığlığa bağırışıyormuş gibi. Beynim ş’olmuştu. Heh işte geçenlerde de, annemin birilerine kızıp bağırdığını duydum tamam mı ama bilinç açık ya anlam da veremiyorum. Anneme n’oldu falan diye sormak istiyorum konuşamıyorum, onu bırak sağa bile dönemiyorum. Sonra annemin benim odama gelip üzerimi örttüğünü ve yanımda kaldığını hissediyorum. Sonra o hareket edememe devresi geçtikten sonra bakıyorum yanımda kimse yok, evdeki herkes uyuyor. O an öyle korktum ki anlatamam, psikolojim çöktü resmen. O anda sevgili kişisi devreye girdi tabii, gecenin dördünde mesaj attım, ne düşüncesizim. Ama uyumamış zaten içimi rahatlatmaya çalıştı, sonra uyuyabildim. Ertesi gün de anneme gece hiç kalkıp kalkmadığını sordum. Kalkmamış. N’oluyor lan. N’oluyoruz. Kafayı yiyorum galiba…
AnonymousO Piglet’i alan kişinin o olmasını çok isterdim. O da beni çok sevsin isterdim. O’na çok sevdiğimi anlatabilmek isterdim. Ellerini ellerimde isterdim. Burda kestik ! Bazı şeyler olmayınca olmuyor. Özellikle bu kadar çok isteyince.
Başkası. Ben o’nu nasıl sevdiysem o da beni öyle sevmiş. 3 haftadır falan da çıkıyoruz. Öyle…
